De posters hangen, de advertenties verschijnen, de debatten volgen, de verkiezingen komen er aan. De kleuren zeggen niet zo veel, de foto’s ook niet echt en ja de inhoud van de verkiezingsprogramma’s lijkt ook al erg veel op elkaar. Tsja, wat valt er eigenlijk te kiezen? hoorde ik deze week een vrouw zuchten, al staande voor het groot aanplakbord op het oude dorp.

Ik zette mijn boodschappen in de auto en begon een gesprek. We waren het al gauw eens dat het in Houten best wel goed gaat maar toen stak ze van wal over tal van soms bekende ergernissen. De windmolens, de leegstaande winkels, woningnood, plastic afvalscheiding en veiligheid. Diverse onderwerpen met toch een gezamenlijk kenmerk; wie beslist op welk moment waarover en welke afwegingen maakt men op het gemeentehuis?

Waarom horen we pas achteraf wat er besloten is en waarom voel ik mij niet meer betrokken als ik halverwege het proces pas geïnformeerd wordt en het gevoel krijg dat mijn mening er niet meer toe doet?

Dat kan Anders! Maak het als u blieft inzichtelijk! Informeer ons, betrek ons bijtijds, het liefst vooraf over de plannen, maak ons deelgenoot. Vertel ons welke visie en doelstellingen Houten nastreeft en wij kunnen als inwoner begrijpen of en wel of niet iets te kiezen valt. Zeg ons waar we staan en waar wij naar toe willen. Wees helder! als het bijvoorbeeld gaat om duurzaamheid, wonen en energie. Vertel daarover en dan zal blijken dat wij als Houtenaren dit zullen steunen. De autodeur ging open en ze riep nog even; met even praten maak je elkaar veel duidelijk; gemeente wees open en duidelijk! Ik wil dat onze mening er toe doet!

Onder de bomen staande dacht ik ook nog even aan de woorden van Martijn Steenman, een oprechte betrokken Houtense ondernemer. Hij gaf aan dat hij het oude dorp willen verfraaien door met verlichting de fraaie bomen ook avonds te tonen. Hij vertelde moedeloos te worden van het vergunningstelsel en voelde geen medewerking en steun voor zijn ideeen.

Even later de boodschappen bij mijn moeder gebracht. Ze woont dichtbij het oude dorp, slechts een straat verder. Moeilijk ter been en met een rollator verplaatsend. Wil graag zelf naar het oude dorp lopen, maar de ongelijke stoeptegels en de te smalle onveilige doorgangen belemmeren haar.

Dat moet toch echt anders kunnen!

We zijn het eens, het gaat goed! maar het kan nog beter, het kan Anders!

Met een vriendelijke groet van Houten Anders;

Wayne, John, Cisca, Jeroen, Bart Jan, Axel , Saskia, Bart, Michel, Herberd, Henk